Leucine Aminopeptidase, Serum & Urine
آریل آمیداز؛ آریل‌آمیداز نفتیل آمیداز؛ LAP
LAP در واقع در تمامی بافت‌های بدن وجود داشته و اسیدهای آمینه را از انتهای پایانه آمینی‌پپتیدها هیدرولیز می‌کند. LAP گاهی اوقات برای تعیین اینکه مقادیر افزایش‌یافته آلکالن فسفاتاز سرم ناشی از پروسه‌ای در دستگاه کبدی / صفراوی است یا منشا آن از استخوان یا مناطق دیگر است اندازه‌گیری می‌شود. یک کاربرد بالقوه ولی ثابت نشده سنجش LAP در ادرار در جهت پیداکردن آسیب آغازین توبولی در مبتلایان به دیابت است. در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوی سیستمیک (SLE)، سطح سرمی LAP افزایش می‌یابد و به نظر می‌آید یک اندیکاتور بالقوه برای فعالیت این بیماری باشد.
سرم، ادرار، مایع آسیت
لوله درب قرمز

* خون:
مردان: units/L 48-2/19 یا units/ml 200-80
زنان: units/L 4/44-18 یا units/ml 185-75
* ادرار: units/24h 8-2
LAP در کلستاز افزایش می‌یابد. LAP یک آنزیم ترشحی صفراوی است که در بیماری­های استخوان افزایش نمی‌یابد.
LAP در اواخر حاملگی افزایش می‌یابد.
داروهایی که ممکن است سبب افزایش LAP شوند عبارتنداز استروژن‌ها و پروژسترون‌ها.
LAP یک آنزیم داخل سلولی است که در سیستم هپاتوبیلیاری و به درجات کمتر در پانکراس و روده کوچک وجود دارد. هنگامی که بیماری یا آسیب این ارگان­ها را متاثر می‌کند، سلول­ها لیزشده و LAP به داخل خون آزاد می‌شود. LAP یک اندیکاتور حساس برای کلستاز است و برخلاف آلکالن فسفاتاز (ALP) در بیماری استخوان طبیعی باقی می‌ماند. در بیماری کبدی سطوح LAP تمایل دارد موازی با سطوح ALP باشد.
LAP در هپاتیت، سیروز، نکروز کبدی، ایسکمی‌کبدی، تومورکبدی، مصرف داروهای هپاتوتوکسیک، کلستاز و سنگ کیسه صفرا افزایش می‌یابد. تعدادی از بدخیمی‌ها حتی در غیاب متاستازکبدی همراه با سطوح بالای LAP هستند که عبارتند از: کارسینوم پستان و اندومتریال، کارسینوم‌های تخمدان و تومورهای ژرم‌سل تخمدان و بیضه.


نسخه قابل دانلود | نسخه قابل چاپ


بازگشت به لیست