Metanephrines, Urine or Plasma
متانفرین، نورمتانفرین، توتال متانفرین‏ها.
لغت تجمیعی متانفرین‏ها شامل متانفرین و نورمتانفرین می‏شود که به ترتیب متابولیت‏های O- متیله شدة کاتکول آمین‏های اپی‏نفرین و نوراپی‏نفرین هستند. نئوپلاسم‏های مترشحه کاتکول آمین‏ها که عمدتاً از مدولای آدرنال منشأ می‏گیرند عبارتند از فئوکروموسیتوما، پاراگانگلیوما و نوروبلاستوما. اندازه‏گیری متانفرین‏ها برای تشخیص فئوکروموسیتوما حساس بوده و در این بین، حتی استفاده از نسبت متانفرین به کراتی‏نین در ادرار ممکن است بهتر هم باشد.
تمامی غذاهای حاوی متیل‏گزانتین به مدت 24 ساعت نباید مصرف شوند. بسیاری از داروها هم تداخل دارند.
ادرار 24 ساعت؛ پلاسما
ظرف پلاستیکی ادرار؛ لوله درب بنفش (EDTA)

○ ادرار: mL 25 اسیداستیک 50% در ابتدای جمع‏آوری به ظرف اضافه شود ولی برای کودکان زیر 5 سال mL 15 کفایت می‏کند. از ادرار 24 ساعته mL 50 برای آزمایش بردارید.
○ خون: بیمار حداقل 20 دقیقه در حالت خوابیده به پشت استراحت کرده سپس اقدام به خون‏گیری شود. از خون شریانی هم می‏توان استفاده کرد. خون گرفته شده به لولة حاوی EDTA که از قبل سرد شده منتقل و در عرض 30 دقیقه سانتریفیوژ شود.
طریقه نگهداری: ادرار جمع‏آوری شده را در جای سرد نگه دارید، پلاسما را تا زمان انجام تست منجمد نگه دارید.

* ادرار: متانفرین‏ها: کمتر از mg/24h 3/1
نسبت متانفرین به کراتی‏نین در ادرار: مردان 074/0 ± 152/0؛ زنان
09/0 ± 181/0؛ حد بالایی طبیعی 354/0
* پلاسما: نورمتانفرین کمتر از nmol/L 9/0
متانفرین کمتر از nmol/L 5/0
اندازه‏گیری متانفرین‏ها معمولاً برای تشخیص فئوکروموسیتوما انجام می‏شود. با استفاده از روش‏های موجود، غلظت طبیعی پلاسما شاهد قوی به ضرر فئوکروموسیتوما خواهد بود.
در جمع‏آوری‏های ادرار، تخمین کمتر یا بیشتر زمان جمع‏آوری نمونه ادرار همچنان مشکل‏ساز باقی مانده است. احتمال نتایج منفی کاذب ادراری وجود دارد مثل تداخل با متیل گلوکامین که از آن به عنوان کنتراست در رادیوگرافی استفاده می‏شود. نتایج مثبت کاذب ادراری هم محتمل خواهد بود که نتایج باید با تکرار آزمایش، عکس‏برداری یا سایر موارد (مثل کاتکول آمین‏ها و VMA ادراری) تأیید شود. استرس و ورزش شدید و اضطراب حاد هم ممکن است سبب بالا رفتن این مواد شوند.
داروهایی که ممکن است سطح کاتکول آمین‏های ادرار را بالا ببرند عبارتند از الکل، آمینوفیلین، کافئین، کلرال هیدرات، مصرف طولانی مدت کلونیدین، مواد حاجب رادیوگرافی حاوی ید، دی‏سولفیرام، اپی‏نفرین، اریترومایسین، انسولین، متیل دوپا، اسیدنیکوتینیک، نیتروگلیسرین، کینیدین، ریبوفلاوین و تتراسایکلین.
داروهایی که ممکن است سطح کاتکول آمین‏ها را کاهش دهند گوانتیدین، رزرپین و سالیسیلات­ها هستند.
کروماتوگرافی مایع با ردیابی الکتروشیمیایی (روش ارجح)؛ GC؛ HPLC؛ روش‏های رادیوآنزیماتیک و سنجش ایمنی. حساس‏ترین تست غربالگری ادرار برای فئوکروموسیتوم، اندازه‏گیری متانفرین‏های توتال ادرار است که به روش HPLC انجام می‏شود که میزان آن در بالغین کمتر از mg/24h 2 است، یعنی متانفرین تا mg/24h 4/0 و نورمتانفرین تا mg/24h 9/0
از آنجایی که ترشح از فئوکروموسیتوم معمولاً اپیزودیک است، سطح کاتکول آمین پلاسما در پریودهای بدون علامت بیمار ممکن است طبیعی شده در حالی که احتمالاً متانفرین‏های توتال ادراری که در 24 ساعت جمع‏آوری شده‏اند غیرطبیعی خواهند بود. از سوی دیگر یک تومور می‏تواند به صورت متناوب فعال باشد. آنالیز نمونه‏های ادرار 24 ساعت برای کاتکول آمین‏ها، VMA و متانفرین‏ها نسبت به ادرار راندوم ارجح می‏باشند.


نسخه قابل دانلود | نسخه قابل چاپ


بازگشت به لیست